Pas op de plaats.

De dokter keek me aan en zei: ‘dan is het nu tijd om pas op de plaats te maken’. Ik was er even stil van. Ik had me bij hem gemeld met rugpijn. Er is een foto gemaakt. Die brengt een probleem aan het licht, dat hoogstwaarschijnlijk zichzelf oplost. Maar het duurt wel even.

‘Ja, pas op de plaats!’, zei hij nog een keer.

 

Sinds dat moment gaan die woorden af en toe in me rond.

Pas op de plaats: nee, dat is niks voor mij.

 

Ik dacht wel: het is ook wel een uitdrukking die past bij de tijd van het kerkelijk jaar waar we nu in zitten. De veertigdagentijd is immers begonnen. Tijd van bezinning.

Een paar weken geleden had ik een bijlage van de krant even opzij gelegd omdat daar zo’n fraaie variant op de titel van een veelbekeken televisieprogramma op stond: ‘Heel Holland vast’. Maar daar ga ik nu verder niks over schrijven.

We maken pas op de plaats: we denken eens na over waar we staan. Hoe gaat het? En met de mensen om ons heen? En met ons werk? En met ons bedrijf? En met de vogels op het erf of in de tuin? En met de wereld?

En hoe zou het met God gaan? En hoe is onze relatie met God?

Zou God ook weleens pas op de plaats maken?

 

Met hartelijke groeten,

ds. Dirk van Keulen