Afscheid

De titel van dit stukje is dubbel.

We nemen afscheid van ons blad ‘De Schakel’. Het gele blaadje, dat elke maand nieuws uit de kerk bevat en dat een overzicht biedt van de kerkdiensten voor de komende weken. De ervaring heeft wel geleerd – zeker in het jaar dat achter ons ligt – dat dat nieuws vaak wat belegen was. Vele keren heb ik het gevoel gehad een stukje te schrijven waarvan ik bij voorbaat eigenlijk al wel wist, dat het op het moment van uitkomen van het blaadje al weer achterhaald was. Daarom is het goed om voor het kerknieuws nu te kiezen voor een vorm die meer bij deze tijd past.

Afscheid heeft ook betrekking op mijn eigen afscheid van Luttelgeest. Op het moment dat ik dit schrijf, ligt de dienst waarin ik afscheid heb genomen een paar dagen achter ons. Ik ben nog steeds wat aan het ‘bijkomen’ van die dienst.

Wie de dienst heeft gezien, heeft gemerkt dat het afscheid me niet onberoerd heeft gelaten. Voor, tijdens en na de dienst gingen heel veel herinneringen door me heen. Ik ging heen en weer tussen momenten van groot verdriet, momenten van vreugde, momenten van diepgang. Herinneringen aan mensen en aan gesprekken kwamen in me boven. En – Karolien benoemde dat moment heel mooi in haar filmpje – ook momenten als het planten van kleine plantjes in de kas van Tesselaar. Ja, ik was drijfnat van het zweet en heb er dagen spierpijn van gehad. Al die herinneringen doen me beseffen, dat het ambt van predikant iets heel veelzijdigs is. Ik besef ook, dat in alle veelzijdigheid ik zeker niet in alles even goed ben. Het een ligt me beter dan het ander.

Het afscheid na de dienst heeft me enorm verrast. Zo bijzonder om door Johan Schipper en Gerard Blok te worden toegesproken. Johan legde terecht de vinger bij het feit dat ik beginnend predikant was, nog veel moest leren, en de valse start. Gerard raakte me met de symboliek van de Ginkgo Biloba. Zo bijzonder om zittend naast Barbara in de lege kerk te kijken en te luisteren naar de filmpjes van gemeenteleden.

Een grote verrassing was ook de muziek gespeeld door Jan Moens. Blijkbaar kenden jullie me beter dan ik dacht. Want ja, muziek is heel belangrijk voor me. Geen dag zonder dat er muziek klinkt in huis. Geen dag zonder Bach – ja, ‘die mag de maat der engelen slaan, de lieve lange dag’ (liedboek 737). Maar er zijn meer componisten die me lief zijn. Ik ga ze niet opnoemen. Of toch één: Arvo Pärt – hij leeft nog. Ken je ‘Spiegel im Spiegel’? Zo prachtig!

Wat een verrassing: de kruiwagen! We gaan in Rijssen een grotere tuin hebben dan in Zwolle. Wat geweldig handig, om dan een kruiwagen voor het grijpen te hebben staan. En zo leuk, dat we de tuin kunnen verfraaien met bollen uit Luttelgeest (dank daarvoor!). En de inhoud van de kruiwagen: we eten in Zwolle en in Utrecht (waar Barbara woont) deze week fijn groenten en fruit uit Luttelgeest. Ik heb ook wat uitgedeeld aan de buren in Zwolle. Dat hoort immers bij Dankdag.

Tot slot: dat boek met A4tjes. Het ligt op tafel. Ik blader erin, ik lees wat jullie hebben geschreven. Ik ben er heel dankbaar voor.

Veel dank dus! Een mooi afscheid.

Ik wens jullie alle goeds en Gods zegen toe.

En tot ziens! (volgend jaar hoop ik twee keer in een dienst te komen voorgaan)

Met hartelijke groeten,

Ds. Dirk van Keulen