Category: Dorpskerken NOP

Deel je leven

We delen ons leven met velen. Met gezin, met vrienden, met collega’s. We gaan relaties aan en verbinden ons met mensen, binnen maar zeker ook buiten de kerk. We verbinden ons met de gemeenschap om ons heen. Je leven delen begint klein. In het leven van alledag, thuis in het gezin, op het werk met collega’s. maar we delen ons leven ook in de kerk, waar generaties gaan over hun ideeën en vragen, over hun leven en geloof. En buiten de kerk, met de mensen die op ons pad komen. We delen in vreugde en in verdriet. We delen in twijfel en in geloof. We delen met mensen die we zelf uitzoeken maar ook met mensen die we niet zelf uitzoeken maar ons nodig hebben.

 

Het afgelopen jaar hebben wij op veel manieren over dit thema gesproken. Als startpunt natuurlijk de Startzondag en verder o.m. in diverse erediensten, op de gemeenteavond, in diverse gespreksgroepen en bij het ‘kerken bij de buren’. Dit laatste zal ook dit komend seizoen een vervolg hebben.

 

Deel je leven: ook voor onze kerk in Rutten zijn er de bijzondere projecten die wij steunen in Roemenië, Egypte, Nepal en World Servants.

Alles met elkaar kunnen we het thema samenvatten met:

1 Deel je leven met God

2 Deel je leven met elkaar

3 Deel je leven  wereldwijd.

 

Het afgelopen jaar is er in de kerkbladen in onze regio veel over geschreven. Een ieder heeft dat op zijn eigen wijze gedaan.En zo mag ook alles weer het komend winterseizoen een vervolg hebben

Dit jaar is het landelijke  thema van de startzondag ‘een open huis’.  Hiermee sluit de startzondag aan bij de landelijke campagne ‘˜Kerkproeverij’  die kerken uitnodigt in september de deuren wagenwijd open te zetten voor nieuwe mensen . Een open huis zijn is immers een eerste voorwaarde om gasten zich welkom te laten voelen in de kerk.

Ik hoop zo dat de kerk een plek mag zijn waar mensen iets van God ervaren. Waar gebeden wordt voor de wereld, waar drempels geslecht worden. Een open huis voor iedereen. En … ik hoop dat we steeds mogen ervaren dat de bijbel hierin ook een open huis mag zijn.

 

Het Woord van God als basis voor ons leven.

Deel zó je leven met elkaar en zet open die deur!

 

Pastor  Guus Doorn, Rutten

Jaarthema – Deel je leven

Misschien heb je het wel eens meegemaakt. De verrassing van een goed gesprek. Dat kan gebeuren met iemand die je helemaal niet zo goed kent. Soms juist met zo iemand. Een goed gesprek waarin je iets van jezelf kwijt kunt, voelt als een verademing. Het geeft je adem, het geeft je leven. Daarachter zit het verlangen aanvaard en begrepen te worden, gekend en geliefd te zijn. Een uitdrukking zegt: Gedeelde smart is halve smart, gedeelde vreugde is dubbele vreugde. Je zou kunnen zeggen: Een goed gesprek heeft een therapeutische betekenis. Goede gesprekken kunnen voorkomen dat we in de hulpverlening komen. En waar dat toch nodig is – dat kan iedereen overkomen – hebben goede gesprekken een dragende kracht. Een ontmoeting haalt je uit je eenzaamheid.

Dit klinkt misschien wat ˜groot’. We proberen het in Creil-Espel in het klein.

Dan denk ik aan vergaderingen die we soms beginnen met een deelvraag. Wat houd je bezig?

Wat motiveert je als kerkenraadslid?  We drinken in beide dorpen vaker koffie voor of na de dienst.

 

Om zo ontmoetingen te stimuleren. In de gemeente groeigroepen en andere kringen stimuleren we het deelelement en daarmee het meeleven met elkaar. Vanuit een eerder jaarthema: Goede buren organiseren we ontmoetingen in de buurt. In kringen bewaken we de veiligheid door duidelijke gespreksregels. We respecteren elkaars mening en we vallen elkaar daar niet op aan. We dragen geen oplossingen aan als mensen daar niet om vragen. Verder hebben we de laatste jaren de maaltijd ontdekt als middel om elkaar beter te leren kennen  en om met elkaar mee te leven. We zien dat dit een landelijke trend is. We herontdekken het in de bijbel. Jezus deelde het evangelie, Zijn leven vaak tijdens een maaltijd. Met elkaar eten is een natuurlijke vorm van ontmoeting. We hebben enkele keren de dankdagviering gecombineerd met een maaltijd vooraf. Met de startzondag is dat al een langere traditie. En we hebben de Viering van het Heilig Avondmaal een keer gecombineerd met een broodmaaltijd vooraf. Dat was een hele bijzondere ervaring. Het stimuleerde de verbondenheid met elkaar. Ook hier zie ik Bijbelse wortels. In Handelingen 2:46 lezen we hoe men het brood brak en de maaltijd gebruikte in een geest van eenvoud en vol vreugde. Toch is een echte ontmoeting niet gemakkelijk en vanzelfsprekend. Je moet je ervoor inzetten en tegelijk is het een geschenk. De basis is: luisteren, luisteren, luisteren. Interesse hebben in de ander. Hoe is het met je? En dan blijven luisteren. De ander niet in de rede vallen met je eigen verhaal. Voor mij is Jezus daarin het grote voorbeeld. Hoe Hij bescheiden, betrokken, op een natuurlijke manier optrekt met de Emmausgangers. (Lucas 24:13-35). Hoe Hij contact zoekt met de samaritaanse vrouw. (Johannes 4).

 

En Hij is niet alleen voorbeeld, Hij is ook inspiratiebron en krachtbron. Zoals Hij zich gaf, Zijn leven lang. Dienend. Tot aan het kruis van Golgotha. Hoe meer we Hem tot centrum, basis en bron maken voor onze gesprekken en voor de omgang met elkaar, des te meer ontmoetingen er plaats zullen vinden. Dit kan een geweldige impact hebben. Ook maatschappelijk. Het is medicijn voor ons innerlijk. Het haalt ons uit onze eenzaamheid. Het evangelie wordt ‘life’. Jezus is hier. Het Koninkrijk is present.

 

Ds. Wim Kok, Creil-Espel

‘DEEL JE LEVEN’

Afgelopen zomer maakte ik met mijn echtgenoot een reis naar het eilandje Iona, voor de Schotse Westkust. Een inspirerende plek om te ervaren wat dat betekent: je leven delen. Hieronder volgt een impressie.

Elisabeth heeft lang bruin haar en een ronde bril. Ze kijkt ernstig om zich heen en lijkt een beetje op Harry Potter. Elisabeth is een van de Engelse studenten die samen met ons een week doorbrengen in de abdij van Iona. Wat een belevenis! We zijn al weer twee maanden terug, maar ‘de ziel gaat te voet’, en zo voelt dat ook.

Ik denk nog vaak aan de mensen daar, uit alle windstreken bij elkaar gekomen, op zoek naar inspiratie, en in het bijzonder aan Elisabeth, omdat zij voor mij een symbool van hoop is geworden. Juist omdat ze jong is. Elisabeth draagt een zwarte sweater met op de rug een print van een Keltisch kruis, en daarop de woorden: ‘Christian Focus.’ Dat kruis, dat kom je in Schotland overal tegen. Symbool van een lange, christelijke traditie met voorchristelijke wortels. Ook buiten, bij de abdij van Iona, staat zo’n kruis (zie foto), of eigenlijk staan er twee.

Het oudste en tevens grootste kruis staat al meer dan twaalf eeuwen op diezelfde plek. Alleen dat feit al, dat zoveel voeten van zoveel pelgrims jou zijn voorgegaan… Dat maakt je bescheiden en eerbiedig, en dankbaar. Het geeft een gevoel van ‘dit is heilige grond’, en wat een voorrecht dat ik hier mag staan.

Het gaat niet om dat ding van steen, maar om waar het van getuigt. Het vertelt het verhaal van Christus. Zijn leven en zijn sterven. Maar bovenal is het een symbool van hoop. Zo mooi uitgedrukt in het hart van dat kruis, op het ‘kruispunt’: daar zit namelijk zijn moeder, Maria, met haar kind op schoot. Nieuw leven, geboren uit pijn. Opstanding. Ook de cirkel om het kruis heen, oorspronkelijk het Keltische zonnewiel, is een teken van het nieuw begin, net als de slangen, die erop zijn afgebeeld. De slang die zijn oude, dode huid afwerpt is (ook) een symbool van nieuw leven.

Dit St Martin’s Cross vertelt ook nog een ander verhaal: van Martinus uit Tours (Sint Maarten) die de helft van zijn mantel weggaf aan een bedelaar. Die bedelaar, dat was Christus zelf. ‘Christian Focus’ betekent dat je jezelf de vraag stelt: ‘Waar ontmoet ik Christus op mijn levensweg? En wat betekent die ontmoeting voor mij? Wat geef ik weg? Wat deel ik? Van die vragen, die met je meegaan, die je bijblijven. Geloven geeft niet zozeer ‘een goed gevoel’. Het geeft vooral ook onrust en ongemak. Maar ook veerkracht. Want je staat er niet alleen voor.

De Iona Community is een oecumenische gemeenschap die bestaat uit ‘gewone’ mensen, uit diverse landen, die met elkaar een netwerk vormen, een beweging van christenen die voorbij hun eigen grenzen kijken en het christelijk geloof willen vertalen naar het dagelijks leven, zowel persoonlijk als politiek-maatschappelijk. (Zie: https://iona.org.uk/). Ze zijn ondogmatisch en praktisch, aards, nuchter, en creatief, en ze hebben gevoel voor de rijke geloofstraditie. Het is een hoopvol geloof, gedragen door dankbaarheid voor het leven in verbondenheid met de schepping. Navolging van Christus in de eigen situatie, daar gaat het om. Hoe slecht het er met de kerk ook voorstaat, hoe ingewikkeld de samenleving ook is: ‘het’ gaat door. Zolang er jonge mensen zijn, zoals Elisabeth, bijvoorbeeld.

Ik had haar nog wel wat vaker willen zien lachen. Want geloven is niet alleen maar ‘focus’, geloven is ook ontspannen, omdat je je gedragen weet door de Eeuwige, en omdat je beseft: het gaat door, hoe dan ook. Dat verhaal van breken en delen, tot er genoeg is voor iedereen!

 

Ds Erna Lensink, Bant

De Dorpskerken NOP in 2017

In dit artikel vertel ik over de Dorpskerken NOP en het jaar 2017 dat wel eens een heel belangrijk jaar zou kunnen worden. Het is de bedoeling dat dit artikel in alle kerkbladen van de Dorpskerken verschijnt om zo alle betrokken gemeenteleden te informeren. Misschien is dit de afgelopen tijd wel te weinig gebeurd, waardoor – en dat zou ik mij heel goed kunnen voorstellen – u en jij moeilijk een beeld kunnen vormen van wat er gaande is in die Dorpskerken NOP.

Sinds 2011 komen kerkenraadsleden uit de dorpen in de polder met regelmaat bijeen. In de beginjaren hadden die ontmoetingen vooral het karakter van elkaar leren kennen en uitwisselen wat er zoal in de dorpen speelt. Sinds 2014 wordt er concreter werk gemaakt van samenwerking en inmiddels zijn daar al een aantal vruchten van te plukken. Zo bouwen de predikanten en kerkelijk werkers aan teamvorming en komt er steeds meer samenwerking tussen jeugdwerkers van de grond. Momenteel is een gezamenlijke website www.dorpskerken-nop .nl in opbouw, wat verdere uitwisseling van bijvoorbeeld activiteiten mogelijk gaat maken.

Afgelopen najaar is tijdens een avond in Tollebeek uitgebreid gesproken over de mogelijkheden om de samenwerking verder uit te kunnen bouwen. Twee sprekers gaven hun visie vanuit financieel en kerkordelijk perspectief. Financieel ligt verdere samenwerking eigenlijk gewoon voor de hand, want dan kun je kosten delen. Met name gaat het dan om de kosten van een predikant of kerkelijk werker. De 7 mogelijkheden die de kerkorde voor samenwerking biedt was voor een deel van de ongeveer 50 aanwezigen een heuse eye-opener. Ik zet ze hier even kort op een rij:

 

  1. geen samenwerking, alles loopt goed;
  2. losse samenwerking, bijvoorbeeld kerkblad en jeugdwerk, zonder dat dit in een organisatiestructuur is vastgelegd;
  3. combinatie van gemeenten, waarbij twee (of drie) gemeenten gezamenlijk een predikant hebben, maar verder niet samenwerken;
  4. een gemeenschappelijke regeling, waarbij meerdere zelfstandige gemeenten afspraken maken voor bijvoorbeeld een gezamenlijke Diakonie of preekvoorziening;
  5. het vormen van een streekgemeente, waarbij er samenwerking is op meerdere gebieden en de predikant(en) verbonden zijn aan de streekgemeente;
  6. federatie van gemeenten, waarbij gemeenten vastleggen in de toekomst samen te gaan;
  7. fusie van gemeenten, waarbij er één kerkenraad en eventueel meerdere kerkgebouwen.

Het was met name een eye-opener, dat je best de onderlinge samenwerking verder kunt uitbouwen zonder nu direct je zelfstandigheid als gemeente op te hoeven geven. Dat is iets wat sterk speelt in de polder. We willen als gemeenten gewoon kerk op het dorp kunnen blijven.

Nu de mogelijkheden zo helder op een rij staan is de logische vraag: wat gaan wij doen in de polder? Welke vorm of vormen van samenwerking zouden ons het beste passen? In 2017 gaan we daarover met elkaar in verkennende vorm verder in gesprek.

Wat in 2017 eveneens speelt is de voortgang van mijn werk voor de Dorpskerken. Sinds mijn beroep in 2012 besteed ik 10% werktijd aan de Dorpskerken. Die tijd zit momenteel voornamelijk in vergaderen op verschillende niveaus, teamvorming met collega’s, opbouwwerk voor jeugdwerkers en het opzetten van de website. Destijds is de afspraak gemaakt dat ik dit werk voor de Dorpskerken voor 5 jaar invul. De gemeente van Nagele heeft daar destijds een geldbedrag voor gereserveerd. Nu we met elkaar op zo’n belangrijk kruispunt staan zou het mooi zijn nog een paar jaar door te kunnen gaan. Alleen kan de gemeente van Nagele dit niet nog langer opbrengen. Je kunt je afvragen of dit ook wel zo logisch is, aangezien het om de opbouw van een samenwerking van 9 gemeenten betreft.

Onderzocht zal worden of er mogelijkheden liggen dat bijvoorbeeld fondsen de komende fase in het samenwerkingsproces kunnen (mee)financieren.

Al met al wordt 2017 een jaar waarin we met elkaar als dorpsgemeenten in de Noordoostpolder voor genoeg uitdagingen staan. Dat God de Heer ons de wijsheid geeft om scherp te zien welke wegen wij met Hem én elkaar mogen gaan.

 

Ds. Gerlof van Rheenen

Artikel ‘Deel je leven’, Gerwin Timmer

Deel je leven Mijn eerste reactie op het jaarthema ‘deel je leven’ was: wat hoogdravend. Drie kleine woordjes die je best onzeker kunnen maken. Vaak heb je de handen vol aan jezelf en dan is er toch weer dat stemmetje ‘niet genoeg …’, en dan vul je eigen naam maar in. Ik dacht ook aan het spreekwoord een ‘rib uit je lijf’, dat je iets doet of geeft, dat eigenlijk ‘te veel’ voor je is. Het Evangelie leert ons dat we alleen maar kunnen geven van wat we ontvangen hebben. Tijdens onze Startzondag stond 2 Korintiërs 9:7 centraal: ‘Laat ieder zoveel geven als hij in z’n hart besloten heeft, zonder tegenzin of dwang, want God heeft lief wie blijmoedig geeft.’

Hier is ons hart aan zet, tegenzin of dwang zijn funest en worden buiten de deur gehouden. Tenslotte zie je God in dit vers genieten en glimlachen als ik mijn dingen met blijdschap doe. Het gaat om geschonken worden, … en schenken. Denk eens aan een fontein met van die schalen, die je weleens in de tuin ziet. De bovenste schaal is het kleinst. Het water klettert vanuit de bron in de bovenste schaal, is die vol ‘dan stroomt het over’ in de volgende schaal, die wat breder is enz. enz.

Als gemeente van Christus en in ons persoonlijk leven kunnen we alleen maar ‘geven’ van wat we van De Bron ‘ontvangen’ hebben. Echt, meer hoeft niet, ja kan zelfs niet. De tekst toont ons dat delen iets sprankelends mag hebben, weg met de plussen en minnen in je leven. Als ik aan het rekenen sla (voor mezelf of … een ander de maatneem) dan is alle spontaniteit weg, wordt het te ernstig, te nauw en is er van een ‘gezonde doorstroom’ geen sprake meer.

‘Deel je leven’ hoe geven we daar nu gestalte aan rond de Zaaier in Ens, vroeg ik in een vergadering, want ik mag er een artikel over schrijven. De reacties borrelden fris en vrij naar boven: het thema vaart op de achtergrond rustig met ons beleid mee; tijdens de jeugdkerk wordt het meegenomen en dit gaan we nu ook met de catechese doen; de diaconie zet zich voor een breed publiek in; tijdens de groothuisbezoeken en de vele kringen delen we ons geloof, maar ook ons zoeken met elkaar; ook praktisch heeft ieder wel iets waar die goed in is, denk aan al het kostbare werk op de achtergrond, het maakt dat de fontijn blijft stromen. Een mooi voorbeeld: onlangs hadden we onze jaarlijkse bazaar, in zo’n grote schuur wordt er gebracht en gedeeld … met een blij hart! Tot slot: elke zondag vieren we de opstanding van de Heer, is Jezus Gastheer en mogen we schuilen bij Hem, is Hij het die Zichzelf deelt en knappen we weer op van frisse woorden van eeuwig leven. En zo … is de stroomkring weer rond.

 

Ds. Gerwin Timmer, Ens

Dorpskerken NOP – 1e bericht

In de Noordoostpolder (NOP) bevinden zich 9 dorpskerken die bij de Protestantse Kerk horen. Sinds 2011 staan deze kerken in nauw contact met elkaar, vanuit de gedachte dat zij als kerkgemeenschappen in een vergelijkbare setting steun en inspiratie bij elkaar kunnen vinden.

Na een periode van kennismaking en uitwisseling hebben de dorpskerken NOP hun gemeenschappelijke visie vastgelegd in het beleidsplan ‘Kerk-zijn doe je samen’ dat geschreven is voor de periode 2015-2018. De visie luidt dat betrokken kerkgemeenschappen beogen in elk dorp in de Noordoostpolder ‘de Godslamp brandende te houden’.

Daartoe zoeken zij naar wegen van onderlinge samenwerking en houden zij de mogelijkheid open om verbinding te zoeken met andere kerkgenootschappen dan de Protestantse Kerk. Als missie is geformuleerd dat de dorpskerken het tot hun taak zien het kerk-zijn in de dorpen te versterken door het stimuleren en faciliteren van samenwerking onder het motto ‘Meerdere kooltjes houden het vuur langer brandende.’

Concreet worden er in het plan voorstellen gedaan om verder te bouwen aan samenwerking tussen de predikanten en kerkelijk werkers, een gezamenlijk aanbod van toerustingsactiviteiten aan te bieden en een platform op te richten ten behoeve van het jeugdwerk.

Om geregeld contact met elkaar te houden worden jaarlijks drie stuurgroepvergaderingen georganiseerd, waarvan er één een ambtsdragers conferentie is bestemd voor alle ambtsdragers. De stuurgroepvergaderingen worden in principe bijgewoond door de voorzitters of andere leden van de plaatselijke kerkenraden. Een kerngroep bereidt de stuurgroepvergaderingen voor en vormt het dagelijks bestuur. Naast deze bestuurlijke vergaderingen zien de predikanten en kerkelijk werkers elkaar met regelmaat tijdens een lunchontmoeting.

Wil je meer weten over het samenwerkingsverband van de Dorpskerken NOP dan kun je contact opnemen met één van onderstaande kerngroepleden.

Tineke Bijdevaate (voorzitter) email: jtbijdevaate@hotmail.com Margreet Langebeeke (secretaresse) email: g.enm.langebeeke@planet.nl Tineke Klei (gemeenteadviseur) email: T.Klei@protestantsekerk.nl Gerlof van Rheenen (predikant) email: predikant@pkn-nagele.nl

Laad meer