Pasen, doop en zegen

Wanneer dit nummer van ons kerkblad uitkomt, bevinden we ons midden in de veertigdagentijd. We leven toe naar Pasen. Dat feest vormt de kern van het christelijk geloof. Zouden Jezus’ volgelingen niet de overweldigende ervaring hebben opgedaan dat Jezus niet dood is maar leeft, dan was er nooit een christelijke kerk geweest. En dan waren wij dus ook nooit bij elkaar gekomen om het Paasfeest te vieren.

Dat vieren van het Paasfeest zullen we op zondag 16 april doen. Voor die zondag zullen we eerst nog samenkomen voor enkele andere vieringen.

Dan denk ik in de eerste plaats aan de resterende veertigdagenzondagen. De laatste daarvan is Palmzondag. Dat is een zondag die mij altijd een heel dubbel gevoel geeft. Aan de ene kant is er de vrolijkheid rond de intocht in Jeruzalem, gesymboliseerd in de Palmpasenstokken die de kinderen zullen maken. Aan de andere kant weten we waar we later in die week bij zullen stilstaan: ‘Heden Hosanna, morgen kruisig hem!’ (Liedboek, lied 556). Ook dat zie ik wel gesymboliseerd in de Palmpaasstok. De haan bovenop verwijst al naar de kraaiende haan uit het lijdensverhaal. En haal je alle versiering van de stok af en keer je hem om, dan heb je een zwaard.

Op Witte Donderdag vieren we staande in een grote kring het avondmaal. Voor wie niet goed kan blijven staan, zetten we natuurlijk een stoel in de kring. Een dag later, Goede Vrijdag, lezen we het verhaal van Jezus’ kruisiging en dood. We zingen daarbij enkele liederen en we zijn stil. Zaterdagavond komen we opnieuw bij elkaar. We beginnen in het donker. Het licht van Pasen komt binnen. We lezen het opstandingsverhaal. En we vormen met elkaar opnieuw een kring. Dit keer rond de doopvont. We gedenken onze eigen doop: teken van het grote Ja van God over ons leven. Er klinkt een belijdenis. En we zingen een Paaslied.

Paasmorgen vieren we dan het feest: het laatste woord is niet aan de dood! Opnieuw horen we het opstandingsevangelie. Dat kunnen we niet vaak genoeg horen. We zien de opgaande zon van het project van de kinderen schijnen. En we zingen Paasliederen.

En dan is er op Paasmorgen ook nog iets extra’s. Op 4 januari van dit jaar kregen Arjan en Elske Wubs een dochter: Eva. Zusje van Daniël en Samuël.

Arjan en Elske komen kerkelijk bezien uit een verschillende traditie. Elske is van protestantse komaf, Arjan is opgegroeid binnen de baptistische traditie.

Een van de verschillen tussen die twee tradities is dat wij de kinderdoop kennen, terwijl binnen de gemeenschap van de baptisten alleen volwassenen worden gedoopt. Hoe kun je daar nu mee omgaan? Hoe kun je aan beide tradities recht doen? Dat is belangrijk als je, zoals we in onze gemeente al vaak hebben gezegd, kerk voor het hele dorp wilt zijn! Het antwoord is niet zo moeilijk: we kiezen voor een middenweg. Op Paasmorgen nemen Elske en Arjan hun dochter mee naar de kerk. Eva zal dan een zegen te ontvangen. Ook die zegen is teken van het grote Ja van God. Net als bij de doop zal de vraag naar de geloofsopvoeding klinken. En net als bij de doop, zal ook de gemeente worden gevraagd de ouders daarin te steunen.

Komt u, kom jij ook het Paasfeest met ons meevieren? Je bent hartelijke welkom!

 

 Meeleven

Dinsdag 18 april is voor Theo en Akke de Boer (Schoolstraat 27) een hele bijzondere dag: ze zijn dan zestig jaar getrouwd. Dat is een mijlpaal om bij stil te staan en te vieren! Vanaf deze plaats: hartelijk gefeliciteerd!

In het vorige nummer schreef ik dat Ina Lageweg (H. de Craneweg 80F, Kuinre) opnieuw geopereerd moest worden. Dat is inmiddels gebeurd. Zij is nu begonnen aan haar revalidatie. Het lijkt erop, dat zij dat dit keer thuis mag doen.

Janke de Roos (Sportstraat 24) – in het vorige nummer schreef ik dat zij een hartoperatie had ondergaan – is weer thuis. Ook zij is bezig aan haar weg van herstel. Ze heeft er tijd voor nodig.

Gerrit de Jong (Oosterringweg 40A) is ongeveer halverwege zijn traject van chemokuren. Dat is een zwaar traject: elke keer opnieuw heel ziek worden om vervolgens een paar weken te kunnen aansterken.

Ten slotte noem ik Eline de Vries (Blankenhammerweg 4-I). Zij ondergaat deze weken een reeks medische onderzoeken. Heel spannend en onzeker.

Allen veel sterkte en moed toegewenst!

Met hartelijke groeten, Dirk van Keulen