nov 02

Het vlindertje

De laatste zondag van november is weer de laatste zondag van het kerkelijk jaar. Dat is, zoals ieder jaar weer blijkt, een beladen zondag. We steken kaarsen aan ter gedachtenis van overleden gemeenteleden.

We steken ook een kaars aan ter gedachtenis van overleden dorpsgenoten. Op dit moment overleggen we nog hoe we dat zullen doen. Iemand stelde eerder dit jaar de vraag of het geen goed idee zou zijn als iemand van Dorpsbelang de kaars aansteekt. Ja, dat vind ik een goed idee. We willen immers kerk voor iedereen zijn: een dorpskerk.

En ten slotte steken we een kaars aan ter gedachtenis van al die mensen die het afgelopen jaar het slachtoffer werden van de barbarij die op vele plaatsen rondgaat.

Daarna mag iedereen naar voren komen om een lichtje aan te steken voor iemand die je zo lief was. Als je twee lichtjes wil aansteken mag dat trouwens ook! We zorgen er wel voor dat er genoeg lichtjes zijn.

Elk jaar opnieuw zie ik, dat voor velen dat moment van lichtjes aansteken beladen is. Iedereen gaat op een eigen manier om met het gemis van geliefden. Maar hoeveel jaar het ook al geleden is, juist op zo’n moment van het aansteken van een lichtje kun je het gemis weer sterk voelen.

*

*          *

Laat ik dit keer afsluiten met een gedichtje van Geert Boogaard. Het gedichtje heeft als titel ‘Valse herder’. En het gaat zo:

 

‘Toen twee van

hun kinderen waren

gestorven, kwam

de pastor, herder

der schapen, die

zei dat de Here God

Zich niet vergiste

en dat alles was

gebeurd op Zijn tijd.

 

De Here God vond

dat die pastor

in de war was’.

 

(uit: Geert Boogaard, Omdat er wat komt, Nijkerk 1988, 24)

 

Met hartelijke groeten, ds. Dirk van Keulen