‘DEEL JE LEVEN’

Afgelopen zomer maakte ik met mijn echtgenoot een reis naar het eilandje Iona, voor de Schotse Westkust. Een inspirerende plek om te ervaren wat dat betekent: je leven delen. Hieronder volgt een impressie.

Elisabeth heeft lang bruin haar en een ronde bril. Ze kijkt ernstig om zich heen en lijkt een beetje op Harry Potter. Elisabeth is een van de Engelse studenten die samen met ons een week doorbrengen in de abdij van Iona. Wat een belevenis! We zijn al weer twee maanden terug, maar ‘de ziel gaat te voet’, en zo voelt dat ook.

Ik denk nog vaak aan de mensen daar, uit alle windstreken bij elkaar gekomen, op zoek naar inspiratie, en in het bijzonder aan Elisabeth, omdat zij voor mij een symbool van hoop is geworden. Juist omdat ze jong is. Elisabeth draagt een zwarte sweater met op de rug een print van een Keltisch kruis, en daarop de woorden: ‘Christian Focus.’ Dat kruis, dat kom je in Schotland overal tegen. Symbool van een lange, christelijke traditie met voorchristelijke wortels. Ook buiten, bij de abdij van Iona, staat zo’n kruis (zie foto), of eigenlijk staan er twee.

Het oudste en tevens grootste kruis staat al meer dan twaalf eeuwen op diezelfde plek. Alleen dat feit al, dat zoveel voeten van zoveel pelgrims jou zijn voorgegaan… Dat maakt je bescheiden en eerbiedig, en dankbaar. Het geeft een gevoel van ‘dit is heilige grond’, en wat een voorrecht dat ik hier mag staan.

Het gaat niet om dat ding van steen, maar om waar het van getuigt. Het vertelt het verhaal van Christus. Zijn leven en zijn sterven. Maar bovenal is het een symbool van hoop. Zo mooi uitgedrukt in het hart van dat kruis, op het ‘kruispunt’: daar zit namelijk zijn moeder, Maria, met haar kind op schoot. Nieuw leven, geboren uit pijn. Opstanding. Ook de cirkel om het kruis heen, oorspronkelijk het Keltische zonnewiel, is een teken van het nieuw begin, net als de slangen, die erop zijn afgebeeld. De slang die zijn oude, dode huid afwerpt is (ook) een symbool van nieuw leven.

Dit St Martin’s Cross vertelt ook nog een ander verhaal: van Martinus uit Tours (Sint Maarten) die de helft van zijn mantel weggaf aan een bedelaar. Die bedelaar, dat was Christus zelf. ‘Christian Focus’ betekent dat je jezelf de vraag stelt: ‘Waar ontmoet ik Christus op mijn levensweg? En wat betekent die ontmoeting voor mij? Wat geef ik weg? Wat deel ik? Van die vragen, die met je meegaan, die je bijblijven. Geloven geeft niet zozeer ‘een goed gevoel’. Het geeft vooral ook onrust en ongemak. Maar ook veerkracht. Want je staat er niet alleen voor.

De Iona Community is een oecumenische gemeenschap die bestaat uit ‘gewone’ mensen, uit diverse landen, die met elkaar een netwerk vormen, een beweging van christenen die voorbij hun eigen grenzen kijken en het christelijk geloof willen vertalen naar het dagelijks leven, zowel persoonlijk als politiek-maatschappelijk. (Zie: https://iona.org.uk/). Ze zijn ondogmatisch en praktisch, aards, nuchter, en creatief, en ze hebben gevoel voor de rijke geloofstraditie. Het is een hoopvol geloof, gedragen door dankbaarheid voor het leven in verbondenheid met de schepping. Navolging van Christus in de eigen situatie, daar gaat het om. Hoe slecht het er met de kerk ook voorstaat, hoe ingewikkeld de samenleving ook is: ‘het’ gaat door. Zolang er jonge mensen zijn, zoals Elisabeth, bijvoorbeeld.

Ik had haar nog wel wat vaker willen zien lachen. Want geloven is niet alleen maar ‘focus’, geloven is ook ontspannen, omdat je je gedragen weet door de Eeuwige, en omdat je beseft: het gaat door, hoe dan ook. Dat verhaal van breken en delen, tot er genoeg is voor iedereen!

 

Ds Erna Lensink, Bant