Artikel ‘Deel je leven’, Gerwin Timmer

Deel je leven Mijn eerste reactie op het jaarthema ‘deel je leven’ was: wat hoogdravend. Drie kleine woordjes die je best onzeker kunnen maken. Vaak heb je de handen vol aan jezelf en dan is er toch weer dat stemmetje ‘niet genoeg …’, en dan vul je eigen naam maar in. Ik dacht ook aan het spreekwoord een ‘rib uit je lijf’, dat je iets doet of geeft, dat eigenlijk ‘te veel’ voor je is. Het Evangelie leert ons dat we alleen maar kunnen geven van wat we ontvangen hebben. Tijdens onze Startzondag stond 2 Korintiërs 9:7 centraal: ‘Laat ieder zoveel geven als hij in z’n hart besloten heeft, zonder tegenzin of dwang, want God heeft lief wie blijmoedig geeft.’

Hier is ons hart aan zet, tegenzin of dwang zijn funest en worden buiten de deur gehouden. Tenslotte zie je God in dit vers genieten en glimlachen als ik mijn dingen met blijdschap doe. Het gaat om geschonken worden, … en schenken. Denk eens aan een fontein met van die schalen, die je weleens in de tuin ziet. De bovenste schaal is het kleinst. Het water klettert vanuit de bron in de bovenste schaal, is die vol ‘dan stroomt het over’ in de volgende schaal, die wat breder is enz. enz.

Als gemeente van Christus en in ons persoonlijk leven kunnen we alleen maar ‘geven’ van wat we van De Bron ‘ontvangen’ hebben. Echt, meer hoeft niet, ja kan zelfs niet. De tekst toont ons dat delen iets sprankelends mag hebben, weg met de plussen en minnen in je leven. Als ik aan het rekenen sla (voor mezelf of … een ander de maatneem) dan is alle spontaniteit weg, wordt het te ernstig, te nauw en is er van een ‘gezonde doorstroom’ geen sprake meer.

‘Deel je leven’ hoe geven we daar nu gestalte aan rond de Zaaier in Ens, vroeg ik in een vergadering, want ik mag er een artikel over schrijven. De reacties borrelden fris en vrij naar boven: het thema vaart op de achtergrond rustig met ons beleid mee; tijdens de jeugdkerk wordt het meegenomen en dit gaan we nu ook met de catechese doen; de diaconie zet zich voor een breed publiek in; tijdens de groothuisbezoeken en de vele kringen delen we ons geloof, maar ook ons zoeken met elkaar; ook praktisch heeft ieder wel iets waar die goed in is, denk aan al het kostbare werk op de achtergrond, het maakt dat de fontijn blijft stromen. Een mooi voorbeeld: onlangs hadden we onze jaarlijkse bazaar, in zo’n grote schuur wordt er gebracht en gedeeld … met een blij hart! Tot slot: elke zondag vieren we de opstanding van de Heer, is Jezus Gastheer en mogen we schuilen bij Hem, is Hij het die Zichzelf deelt en knappen we weer op van frisse woorden van eeuwig leven. En zo … is de stroomkring weer rond.

 

Ds. Gerwin Timmer, Ens