Jaarthema – Deel je leven

Misschien heb je het wel eens meegemaakt. De verrassing van een goed gesprek. Dat kan gebeuren met iemand die je helemaal niet zo goed kent. Soms juist met zo iemand. Een goed gesprek waarin je iets van jezelf kwijt kunt, voelt als een verademing. Het geeft je adem, het geeft je leven. Daarachter zit het verlangen aanvaard en begrepen te worden, gekend en geliefd te zijn. Een uitdrukking zegt: Gedeelde smart is halve smart, gedeelde vreugde is dubbele vreugde. Je zou kunnen zeggen: Een goed gesprek heeft een therapeutische betekenis. Goede gesprekken kunnen voorkomen dat we in de hulpverlening komen. En waar dat toch nodig is – dat kan iedereen overkomen – hebben goede gesprekken een dragende kracht. Een ontmoeting haalt je uit je eenzaamheid.

Dit klinkt misschien wat ˜groot’. We proberen het in Creil-Espel in het klein.

Dan denk ik aan vergaderingen die we soms beginnen met een deelvraag. Wat houd je bezig?

Wat motiveert je als kerkenraadslid?  We drinken in beide dorpen vaker koffie voor of na de dienst.

 

Om zo ontmoetingen te stimuleren. In de gemeente groeigroepen en andere kringen stimuleren we het deelelement en daarmee het meeleven met elkaar. Vanuit een eerder jaarthema: Goede buren organiseren we ontmoetingen in de buurt. In kringen bewaken we de veiligheid door duidelijke gespreksregels. We respecteren elkaars mening en we vallen elkaar daar niet op aan. We dragen geen oplossingen aan als mensen daar niet om vragen. Verder hebben we de laatste jaren de maaltijd ontdekt als middel om elkaar beter te leren kennen  en om met elkaar mee te leven. We zien dat dit een landelijke trend is. We herontdekken het in de bijbel. Jezus deelde het evangelie, Zijn leven vaak tijdens een maaltijd. Met elkaar eten is een natuurlijke vorm van ontmoeting. We hebben enkele keren de dankdagviering gecombineerd met een maaltijd vooraf. Met de startzondag is dat al een langere traditie. En we hebben de Viering van het Heilig Avondmaal een keer gecombineerd met een broodmaaltijd vooraf. Dat was een hele bijzondere ervaring. Het stimuleerde de verbondenheid met elkaar. Ook hier zie ik Bijbelse wortels. In Handelingen 2:46 lezen we hoe men het brood brak en de maaltijd gebruikte in een geest van eenvoud en vol vreugde. Toch is een echte ontmoeting niet gemakkelijk en vanzelfsprekend. Je moet je ervoor inzetten en tegelijk is het een geschenk. De basis is: luisteren, luisteren, luisteren. Interesse hebben in de ander. Hoe is het met je? En dan blijven luisteren. De ander niet in de rede vallen met je eigen verhaal. Voor mij is Jezus daarin het grote voorbeeld. Hoe Hij bescheiden, betrokken, op een natuurlijke manier optrekt met de Emmausgangers. (Lucas 24:13-35). Hoe Hij contact zoekt met de samaritaanse vrouw. (Johannes 4).

 

En Hij is niet alleen voorbeeld, Hij is ook inspiratiebron en krachtbron. Zoals Hij zich gaf, Zijn leven lang. Dienend. Tot aan het kruis van Golgotha. Hoe meer we Hem tot centrum, basis en bron maken voor onze gesprekken en voor de omgang met elkaar, des te meer ontmoetingen er plaats zullen vinden. Dit kan een geweldige impact hebben. Ook maatschappelijk. Het is medicijn voor ons innerlijk. Het haalt ons uit onze eenzaamheid. Het evangelie wordt ‘life’. Jezus is hier. Het Koninkrijk is present.

 

Ds. Wim Kok, Creil-Espel