«

»

Gedicht: Voelbaar als een windvlaag.

Soms, zomaar onverwacht,

Voel je een hand op de schouder,

Zie je ogen vol begrip,

Terwijl je net gedacht had dat niemand je begreep.

Het is als een streepje zonlicht achter een donkere wolk.

Het geeft een beetje hoop.

Het geeft een beetje houvast.

Iets van God, lijkt het wel.

Tenminste, iets in die geest …..

 

Soms, als alles tegenzit

En je niet weet wat je moet,

Word je getroffen door iets

wat speciaal op jou lijkt te slaan:

Een opmerking, een regel, een lied

waarmee je verder kunt.

Het wijst een weg

die jij nog niet gezien had.

Het geeft een beetje houvast.

Iets van God, lijkt het wel.

Tenminste, iets in die geest ….

 

Soms weet je het zeker:

Dat is geen toeval meer. Maar veel vaker twijfel je:

Was dat nou God of niet?

Want God is zo ongrijpbaar.

Voelbaar als een windvlaag

die de wolken uiteen blaast

En je lucht en licht geeft.

Hij geeft een beetje houvast.

Soms, even, voel je het.

Dan merk je iets van Zijn Geest ….