jun 29

Bidden (1)

Bidden is van alle tijden en eigen aan de meeste godsdiensten – in elk geval eigen aan de drie monotheïsche godsdiensten: jodendom – christendom – islam. Daarbij kun je onderscheid maken tussen persoonlijk en gemeenschappelijk gebed.

 

Persoonlijk gebed is iets van jou zelf. Jouw eigen gesprek met God -“ waar, hoe en wanneer je maar wil. Bidden kun je immers overal doen: binnen in je eigen huis, in je eigen kamer; of buiten zittend op een bankje aan het water, lopend door het bos, rijdend op de fiets of in de auto. Bij dat laatste komt het er natuurlijk wel op aan je ogen open te houden, want je wil onder het bidden geen ongeluk veroorzaken.

Je kunt je handen vouwen en je ogen sluiten. Maar je kunt je ogen ook open houden. Wanneer we in de kerk avondmaal vieren, en ons tafelgebed bidden, zeg ik meestal: we doen dat met open ogen, want er is ook iets te zien. Dan denk ik aan de instellingswoorden. Je kunt erover van gedachten wisselen of die instellingswoorden nu bij het tafelgebed horen of niet. Maar ik vind het belangrijk, dat je dan je ogen open hebt. Zodat je kunt zien dat het brood wordt gebroken en de beker wordt ingeschonken.

Je kunt in stilte, in gedachten met God praten. Je kunt ook hardop bidden. Of nog anders. Dan denk ik aan Hanna, de moeder van de profeet Samuël. Ze was heel verdrietig toen ze het heiligdom van de Heer in Silo binnenging om te bidden. Ze was in tranen. Ze bad in stilte. Maar haar lippen bewogen wel. Die vormden de woorden, die ze tot God richtte. De priester Eli dacht dat ze dronken was, maar dat was ze niet! (1 Samuël 1).

 

Dit verhaal over Hanna doet me beseffen, dat het jammer is dat zoveel kerken tegenwoordig het grootste deel van de week dicht zijn. De deur is bijna alle dagen op slot. Je kunt niet naar binnen als je wil bidden. In sommige streken van ons land kun je dan naar een kapelletje gaan. Dat is altijd open. Ik heb weleens iemand horen zeggen: we zouden in Luttelgeest ook een kapelletje moeten bouwen. Dat lijkt me een heel mooi plan!

 

De eerste christenen hebben zich in hun bidden waarschijnlijk laten leiden door wat ze gewend waren in de joodse traditie. De gewoonte was: bidden op de keerpunten van de dag (dus op een ‘biologisch’ ritme): wanneer de zon opkomt, wanneer de zon zijn hoogste punt heeft bereikt en wanneer de zon weer ondergaat. Een mooi voorbeeld daarvan uit de bijbel vinden we in Psalm 55:17-18:

 

17 En ik? Ik roep tot God,

de HEER zal mij redden.

18 In de avond, in de morgen, in de middag

klaag ik en zucht ik,

en hij hoort mijn stem.

 

Avond – morgen – middag. Een ander voorbeeld lezen we in het boek Daniël (6:11): Toen Daniël hoorde van het besluit dat op schrift gesteld was, ging hij naar zijn huis. In zijn boven vertrek had hij in de richting van Jeruzalem open vensters. Daar knielde hij neer, bad tot zijn God en prees hem, precies zoals driemaal per dag zijn gewoonte was.

En nog een derde voorbeeld lezen we in het boek Handelingen (10:9). Petrus verblijft in het plaatsje Joppe. Omstreeks het middaguur gaat hij naar het dak om daar te bidden. Daar hoor je de gewoonte van het driemaal daags bidden in terug.

Wat doe jij? Ben je gewend om zelf te bidden?

 

We kunnen ook gemeenschappelijk bidden. Dat kunnen we allereerst thuis doen, bijvoorbeeld rond de maaltijd. We danken God voor het voedsel en voor het samenzijn, en vragen er een zegen over.

Gezamenlijk bidden doen we ook in de kerk, tijdens de dienst. In de loop van de geschiedenis zijn er verschillende (soorten) gebeden in de liturgie gegroeid. Over die gebeden wil ik de volgende keer iets schrijven.

 

 

Meeleven

Dit is het laatste nummer van De Schakel voor de zomerperiode begint. Voor sommigen een tijd om uit te rusten en er even op uit te gaan. Voor anderen een tijd waarin het werk gewoon doorgaat. Laten we als gemeenteleden ook in deze zomermaanden naar elkaar blijven omzien. En daarbij niet alleen denken aan de leden van onze gemeente, maar ook de blik naar buiten richten. Dat is belangrijk als we willen dat er een kerk in het dorp blijft.

 

Ik noem tot slot nu twee namen van gemeenteleden: Gerrit de Jong en Eline de Vries. Beiden zijn bezig met een traject met chemokuren. Veel sterkte toegewenst van deze plaats! Met jullie hopen we dat de kuren de gewenste uitkomst zullen hebben.

 

 

Met hartelijke groeten

en een goede zomerperiode toegewenst,

Ds. Dirk van Keulen